Wie toegang heeft tot kritieke grondstoffen, kan de producten maken waar we niet zonder kunnen, van operatie-apparatuur tot telefoons. Om als Nederland onafhankelijker te worden van import in geopolitiek onrustige tijden moeten we meer grondstoffen hergebruiken die we al binnen de grenzen hebben. Een brede coalitie van Nederlandse bedrijven en organisaties pleit daarom voor meer inzet op circulaire economie. Dat kan door 1,5 miljard euro per jaar aan bestaande middelen slimmer in te zetten.
Deze week is het de Week van de Circulaire Economie. Een week die relevanter is dan ooit, vinden VNO-NCW, MKB-Nederland, FME, de Jonge Klimaatbeweging, Koninklijke Metaalunie, Koninklijke VNCI, Natuur & Milieu en de Nederlandse Vereniging Circulaire Economie (NVCE). In een wereld waarin grondstoffen steeds vaker onderdeel zijn van geopolitieke machtsverhoudingen, is de circulaire economie niet alleen een milieu- en klimaatvraagstuk, maar ook een essentieel onderdeel van strategisch economisch beleid, stellen de bedrijven en organisaties.
Nederland beschikt daarnaast over de kennis, infrastructuur en bedrijven om koploper te zijn in Europa. Talloze bedrijven zijn bezig of staan klaar om de omschakeling te maken. De ambitie om in 2050 volledig circulair te zijn wordt breed gedragen. Maar in de praktijk lopen bedrijven helaas tegen problemen aan. Het lukt vaak niet om een circulaire businesscase rendabel te krijgen zonder eerst te investeren. Hierdoor verliezen we productie- en recyclingcapaciteit. Als er niets verandert, gaat dit ongehinderd door. En blijven innovaties steken in de pilotfase en nichemarkten.
De bedrijven en organisaties hebben daarom minister Van Velthoven (KGG) en minister Herbert (EZK) een brief geschreven waarin ze pleiten voor meer inzet op de circulaire economie. Volgens hen kan er veel winst worden behaald door 1,5 miljard euro per jaar uit bestaande middelen in te zetten voor de circulaire economie. Onder andere door de zogenaamde onrendabele top te af te vangen, iets dat al succesvol werkt in de energietransitie. Door bestaande regelingen geschikter te maken voor de circulaire economie. En door regionale ketens te versterken.
De partijen vragen niet alleen om slimmere inzet van geld, maar ook om samen op te trekken voor Europese regels. Zoals rond de aangekondigde Circular Economy Act, zodat de Europese vraag naar circulair gemaakte producten en materialen groeit en knelpunten in wetgeving worden weggenomen. Dit helpt de samenleving niet alleen om op de korte termijn meer weerbaar te worden, maar ook om toekomstige generaties een perspectief te bieden op een
toekomstbestendige economie.
