Unilever breekt lans voor duurzame landbouw

(Gepubliceerd in Het Financieele Dagblad van 12 april 2002). Het Europese landbouwbeleid is achterhaald en moet op de schop. Er zijn ingrijpende wijzigingen nodig om de weg te openen naar duurzame oplossingen. Dit betoogde Unilever-bestuursvoorzitter Antony Burgmans donderdag op een congres in Brussel. Volgens de topman van het voedingsconcern levert het huidige landbouwbeleid grote hoeveelheden voedsel op die niet aansluiten op de vraag naar kwaliteitsvoeding. Het nodigt uit tot roofbouw op kostbare landbouwgrond en tot overmatig gebruik van meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen.

Meer dan euro 44 mrd van de Europese belastingbetaler wordt besteed aan landbouw zonder dat de duurzaamheid op een behoorlijke manier wordt vastgesteld, aldus de Unilever-topman. Het levert de hardwerkende boer niet eens een aanvaardbaar inkomen op. ‘In alle opzichten is het dus contraproductief. Bovendien frustreert het de exportmogelijkheden van andere landen, in het bijzonder van ontwikkelingslanden’, merkte Burgmans op.

De consument heeft een groeiend verlangen naar gezondheid en welbevinden. De andere ‘megatrend’ onder consumenten is de toenemende zorg over het milieu en het duurzaam gebruik van hulpbronnen, signaleerde Burgmans.

Hieraan tegemoetkomen vergt volgens de Unilever-topman een verandering in het politiek denken. ‘We zullen moeten zorgen voor duurzame productie willen we blijven voldoen aan de wensen van de consument en zo voortbestaan als onderneming. Overtuiging en welbegrepen eigenbelang dus. Geen vis, geen vissticks; geen water, geen thee. Zo simpel is het’, aldus de bestuursvoorzitter.

Ook op het vlak van de voedselveiligheid pleit Burgmans voor een geïntegreerde aanpak. Agrarische producenten, leveranciers van grondstoffen en ingrediënten, levensmiddelenfabrikanten, winkelketens, cateraars, consumenten, wetgevers en de nog dit jaar op te richten European Food Safety Authority (Efsa) dragen volgens hem een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor veilig voedsel. ‘Moderne voedingsmiddelenketens zijn complex en het is volstrekt onmogelijk één speler in de keten verantwoordelijk te maken voor het geheel.’ De opmerking van Burgmans gaat in tegen het vaak geuite pleidooi om één bedrijf te laten optreden als zogenoemde ketenregisseur die de andere schakels in de kolom aanstuurt.

Burgmans ziet veel in de Efsa omdat die haar beslissingen baseert op gedegen onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek en geen speelbal is van politieke sentimenten.

Share Button