In De trias economica ontwerpt Babette Porcelijn nieuwe spelregels die de economie democratiseren. Zo’n economie streeft naar echte waarde, en is vrij van groeidwang of verborgen impact. Daarmee ontstaat een systeem dat werkt voor iedereen, hier én daar, nu én in de toekomst. De trias economica verschijnt op 24 maart 2026.
Stel je een economie voor die werkt voor iedereen, die bouwt aan welzijn op de lange termijn in plaats van winst op de korte. Daar staan we nu ver vanaf. Ondanks alle goede bedoelingen groeit onze verborgen impact. Waarom lukt het maar niet om de economie op een gezonder spoor te zetten?
Simpel: omdat geld regeert. Grote bedrijven, de financiële sector en overheden hebben ondemocratisch veel invloed op elkaar, en wie de impact voelt heeft weinig in te brengen. Daardoor stroomt waarde van miljarden mensen, natuur en toekomstige generaties omhoog naar de rijkste top.
De trias economica is een fundamenteel herontwerp van de economische spelregels, voorbij het dempen van uitwassen met belastingen en caps. Dit principe doorbreekt economische macht, voorkomt belangenverstrengeling en democratiseert de besluitvorming, zoals ook de klassieke trias politica doet voor de politiek. Zo ontstaat een economisch systeem dat uit zichzelf waarde toevoegt, zonder verborgen impact.
De trias economica biedt een nuchter en hoopvol alternatief voor het falende kapitalisme. Met heldere analyses, vernieuwende ideeën en concrete handvatten helpt Babette Porcelijn ons op weg om de spelregels van ons systeem grondig te herzien.
Over Babette Porcelijn
Babette Porcelijn is schrijver, industrieel ontwerper en veelgevraagd spreker. Ze is tevens oprichter van Think Big Act Now. Babette schreef eerder De verborgen impact (2016) waarvan al meer dan
30.000 exemplaren verkocht werden, en Het happy 2050 scenario (2020) waarvan al meer dan 10.000 exemplaren verkocht zijn.
Met haar team ontwikkelde ze de online test mijnverborgenimpact.nl, waarmee je direct kunt zien welke duurzame acties het meeste effect hebben in jouw dagelijks leven.
Fotografie: Geert Snoeijer