Het realiseren van de transformatie van bestaande socio-technische systemen naar een circulaire economie wil nog niet echt vlotten. Hoewel deze transitie voordelen heeft zoals vermindering van CO2-uitstoot, een grotere onafhankelijkheid van ons land en minder schade aan het milieu, bestaan er talrijke barrières. De organisatie van toeleveringsketens blijkt een uitdaging, net als de levensvatbaarheid van businessmodellen en verandering van consumentengedrag. Om scherper inzicht te krijgen in de belemmeringen van innovatie- en transitieprocessen, zijn nieuwe raamwerken nodig, waarmee geanalyseerd kan worden welke beleidsinterventies passend zijn. Dat blijkt uit het onderzoek van Remi Elzinga, die promoveerde op de complexe transitie naar een circulaire economie. Hij deed dat aan de Universiteit Utrecht.
Om deze opgave te realiseren, verkent en formuleert deze dissertatie de contouren van een analytisch raamwerk dat in staat is de innovatie- en transitiedynamieken te analyseren die een rol spelen bij missie-gedreven transities. Op basis van dit raamwerk wordt in de dissertatie onderzocht hoe de structuren en processen binnen innovatiesystemen voortkomen uit, en invloed uitoefenen op het missie-gedreven transitieproces.
